Hi 24-27

POEMAT
Część pierwsza
TRZECI SZEREG MÓW
Satyra społeczna: Na świecie panuje gwałt
24 1 Czemu Wszechmocny nie ustala terminów*, a najbliżsi nie znają dni Jego? 2 Nieprawi przesuwają granice, trzodę kradną z pasterzem, 3 osła zajmują sierotom i wołu wdowie zabierają w zastaw.
Praca przymusowa biednych
4 Ubogich usuwa się z drogi, biedni się wszyscy chowają 5 niby osły na pustkowiu. Wychodzą, by szukać pracy, żywności szukają do wieczora, pożywienia dla dzieci. 6 W polu żniwują po nocy, męczą się w winnicy bogacza, 7 nocują nago, bez odzienia, nie mają okrycia na mrozie, 8 gdy burza ich w górach zaskoczy, do skały bezdomni się tulą.
Stan niewolników
9 Sieroty odrywa się od piersi i w zastaw zdziera się suknię. 10 Nago chodzą, bez odzienia. Głodni dźwigają kłosy*. 11 Wśród murów się męczą w południe*, choć depczą tłocznie - spragnieni. 12 Jęcząc, umierają w mieście*, ranni wołają: "Ratunku!" - a Bóg nie słyszy wołania*.
Nocne zbrodnie
13 Inni nie cierpią światła*, nie chcą uznać Jego dróg, na ścieżkach Jego nie trwają. 14 Morderca nie wstaje za dnia, by zabić biedaka, nędzarza, lecz chodzi po nocy [jak] złodziej. 15 Czeka na mrok cudzołożnik, mówi: "Mnie oko nie dojrzy, mrok jest zasłoną dla twarzy". 16 O zmroku do mieszkań się włamią, za dnia dom szczelnie zamknięty, światła oni nie cierpią. 17 Mrokiem zda się im dojrzany poranek, przywykli do grozy nocy». 18 * Mkną prędko na wodnej powierzchni. Przeklęty ich dział na ziemi. W stronę winnic [nikt] nie skręca*.
Bogactwa nie ratują
19 Susza, spiekota, śnieg niszczy, a Szeol wymiata grzesznika. 20 Wymaże go łono z pamięci, robak go połknie jak słodycz, nikt go już nawet nie wspomni. Nieprawość wycięta jak drzewo. 21 Gnębił niepłodną, bezdzietną, niedobrze się z wdową obchodził, 22 swą siłą wspomagał mocarzy; stoi, lecz życia niepewien. 23 Oparcie mu dano, bezpieczny, pilnie naśladuje ich drogi. 24 Pysznił się krótko i odszedł, poniżony, wycięty jak malwa, jak wierzchołek kłosa zabrany. 25 Czy nie tak? Któż kłamstwo wykaże? Któż mowę moją zniweczy?»
Trzecia mowa Bildada: Potęga Boga a słabość człowieka
Bóg stworzył świat
25 1 * Wtedy zabrał głos Bildad z Szuach i rzekł: 2 «Z Nim panowanie i groza, na niebie ustalił porządek. 3 Czy siły Jego kto zliczy? Na kogo nie stawia zasadzki?
Człowiek - robaczkiem
4 Czy człowiek jest sprawiedliwy w oczach Boga*, a syn niewiasty - bezgrzeszny? 5 Jeśli niejasny i księżyc, gwiazdy przed Nim nieczyste, 6 tym więcej człowiek - ten robak, i syn człowieczy - znikomość».
Odpowiedź Hioba: Uznaję wszechmoc Boga
Mówisz na próżno
26 1 Hiob na to odpowiedział i rzekł: 2 «Ależ pomogłeś choremu, wzmocniłeś ramię osłabłe! 3 Tyś niemądremu doradził, ujawniłeś pełnię rozumu! 4 Do kogo kierujesz te słowa, czyjże to duch wionie z ciebie? 5 Umarli drżą w podziemiu, ocean i jego mieszkańcy. 6 Szeol dla Niego jest nagi, Abaddon* jest bez zasłony. 7 Dach rozciąga nad pustką, ziemi niczym nie umacnia, 8 wody chmurami krępuje*, nie pękną pod nimi obłoki. 9 Zakrywa oblicze księżyca rozciągając nad nim chmury.
Zwyciężył złe moce
10 Wodom nakreślił granice, oddzielił światło od mroku. 11 Słupy niebieskie się chwieją, drżące przed Jego groźbą. 12 Potęgą wzburzył pramorze, roztrzaskał Rahaba swą mocą, 13 wichurą oczyszcza strop nieba i Węża Zbiega* niszczy swą ręką.
Potęga Jego władzy
14 Oto są ślady dróg Jego; jak mało o Nim się słyszy! Któż zdoła pojąć grom Jego mocy?»
Obcy mi podstęp
27 1 Hiob jeszcze głos zabrał, i rzekł: 2 «Na życie Boga, co nie dał mi prawa, na Wszechmocnego, co poi goryczą, 3 dopóki mam oddech w sobie, a w nozdrzach mam Boże tchnienie, 4 usta moje nie wyrażą się podle, nie wyrwie się słowo podstępne.
Sumienie mam czyste
5 Dalekim od tego, by słuszność wam przyznać, jak długo żyć będę, twierdzę, żem czysty. 6 Że strzegę prawości, a nie porzucam: serce nie dręczy mnie nigdy. 7 Mój wróg niech stanie się winny, przeciwnik niech będzie występny!*
Grzesznik nie ma nadziei
8 W czym grzesznik ma ufać, gdy skończy, gdy Bóg zabierze mu duszę? 9 Czyż Bóg wysłucha jego wołania, gdy spadnie na niego nieszczęście? 10 Czy może się cieszyć Wszechmocnym, choć wzywałby Boga co chwila? 11 Pouczam was o Bożej mocy, niczego nie taję o Wszechmocnym. 12 Wy już to wszystko widzicie, więc po cóż jałowe spory?»
Trzecia mowa Sofara: Los niegodziwca
Upadek bezbożnika
13 «Taki to los grzesznika - od Boga, dola ciemięzcy - od Wszechmocnego: 14 Synowie się mnożą pod miecz, a dzieci głodne z braku chleba; 15 potomków grzebie zaraza, a wdowom ich płakać nie wolno. 16 Niech sobie on srebro jak proch gromadzi, suknie upycha jak glinę; 17 niech zbiera: prawy je wdzieje, a srebro posiądzie niewinny. 18 Zbudował dom z pajęczyny, jak szałas stawiany przez stróża. 19 Położył się bogacz, lecz zgarnia;* otworzył oczy: nic nie ma.
Strach grzesznika
20 Pędzi go strach niby powódź, po nocy wichura go ściga. 21 Wiatr wschodni porywa i ciągnie, zabiera go z jego siedziby; 22 unosi, nie mając litości, bo z ręki ujść mu nie może. 23 Klaszcze się za nim w dłonie, gwiżdże ze wszystkich stron*».


Przypisy

24,1 - "Terminów" - kary na złych. Chodzi ciągle o karę wymierzaną za życia. Ten rozdział jest odpowiedzią na Hi 21,19n, zwracaniem uwagi na bezkarność ludzi bez moralności i poczucia sprawiedliwości społecznej.
24,10 - Wlg: "Nagim i bez odzienia chodzącym, głodującym zabrali kłosy".
24,11 - Inni tłum.: "między dwoma kamieniami wyciskają oliwę".
24,12 - Bóg zdaje się tylko milczeć, gdyż w rzeczywistości szczęście grzesznika jest chwilowe. Wlg: "A Bóg nie puści bez karania".
24,13 - Przeciwieństwo "światła i ciemności" jest symbolem strony moralnej człowieka; por. J 3,20; Ef 5,8; 1 Tes 5,4).
24,18 - (Hi 24,18-25) - Inni przenoszą po Hi 27,23; - Zapewne robotnik po pracę.
25,1 - Układ rozdz. 24-27 nieco zmieniony, ostatnio często przyjmowany.
25,4 - Myśl częsta w literaturze akkadyjskiej, por. Koh 7,20.
26,6 - Poetycka nazwa Szeolu, dosł. znaczy: "Zatracenie" (por. Ap 9,11).
26,8 - W opisie potęgi Boga posługuje się Hiob znanym ówcześnie obrazem świata: w głębi ocean i Szeol, nad ziemią i oceanem strop nieba, nad którym drugi ocean - górny.
26,13 - Jest nim Lewiatan z Hi 3,8; Hi 7,12 (por. Iz 51,9n).
27,7 - Sens: Oby się kiedyś okazało, że moi rozmówcy nie mają racji!
27,19 - Tłum. przypuszczalne. Inni popr.: "już nie rozpocznie"; - Tłum. przypuszczalne. Wlg: "Niech przejdzie do wielkiego gorąca z wód śnieżnych, a grzech jego aż do otchłani".
27,23 - Zob. przypis do Hi 24,1.

Zobacz rozdział

Możesz więcej!

Notatki do fragmentów
Historia ostatnio wyszukanych

Załóż konto

Księga Hioba

Hi

Zobacz wstęp i często szukane fragmenty

Dowiedz się więcej!

Masz pomysł?

Napisz do nas i pomóż nam rozwijać wyszukiwarkę

Kontakt

Odkrywaj Słowo Boże

Zobacz co inni wyszukiwali

Zainspiruj się

Polecamy

Modlitwa w drodze

Modlitwa w drodze